بىترديد ، بخشندگان ، بزرگان و برگزيدگان و اشراف مردمانند ، همچنان كه در آخرت پرهيزگاران و شايستگان از همه بالاترند . ( 1 ) 68 - امام عليه السّلام فرمود : « لو أنزل اللّه عز و جل كتابا أنه معذب رجلا واحدا لرجوت أن أكونه ، أو أنه راحم رجلا لرجوت أن أكونه ، أو أنه معذبي لا محالة ما ازددت إلا اجتهادا لئلا ارجع نفسي بلائمة . . . » « اگر خداوند نوشته‌اى از آسمان نازل مىكرد كه يك نفر را عذاب مىكند ، من احتمال مىدادم ، همان يك نفر باشم ، و يا آن كه يك نفر را ببخشد باز اميدوار بودم كه همان يك نفر من باشم كه مرا ببخشد و يا آن كه مرا عذاب كند ، ناگزير جز بر كوشش و تلاش من نمىافزود كه مبادا كارى كنم كه باعث شود تا خودم را سرزنش كنم . » امام عليه السّلام در اين فراز از سخنانش از خوف و رجاى فراوان خود نسبت به خداى متعال پرده برداشته است و اين كه اگر خداوند او را محكوم به عذاب كند بازهم چيزى جز بر كوشش و تلاش در طاعت و عبادتش نمىافزود تا اين كه باعث ملامت خود نگردد . در اينجا سخن از پاره‌اى كلمات قصار و سخنان دلاويز امام زين العابدين عليه السّلام پايان مىگيرد و ما سخن را دربارهء مواعظ و حكمتهاى امام خاتمه مىدهيم .